Kararmış yağmur damlaları olduğunca baygın,
Dökülüyor yıldızalacasınız en görkemli saatinde.
Yaprak gülleri erimeye durmuş biraz tedirgin,
Üstünde yeller esen çıplak kalmış söğütler.
Kaldırımda sürüklenen yüreği çürümüş ihtiyar.
Her yanında ağır yanık sızılarıyla süzülen.
Biraz yorgun düşmüş bakışından belli,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta