Az az ölüyorsun içimde.
Sana meylim bir karanfil gibi şu sıralar,
içimde büyüyorsun sana olan sevgim kadar.
Sonra bu karanfil büyüyor büyüyor,
Görüyorsunya içime sığmaz oluyor.
Bazen koparmak istesemde bir çare kalıyorum.
O karanfilleri koparamıyorum derken ,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta