Sarp kayalıkları yırtan rüzgârda,
Sürüklenen bir yaprak gördüm.
Rengi solmuş,
Koşuşturmaktan yorulmuş.
Hangi ağaçta beylik sürüyordu kimbilir?
Şimdi mevsimini, yerini, yurdunu unutmuş.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




kaybetmenin acısını yaşadığınız belli oluyor.bu acıyı dizelere harika yansıtmışsınız.geçmişte elimize geçen fırsatı değerlendiremeyip kaybettiğimiz zaman, acısı yıllara yayılıyor.aslında caresizce ağlamak değil umutla beklemek en güzeli.belki 'özlem rüzgarları' kokusuyla beraber getirir değil mi?
Her sonbaharda ne çok yaprak dökülür ve ne çok hayatlar ömür tüketir...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta