Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
şiirleriniz harika.şiirlerinizde geçmişinizdeki ayrılık acısını işlemektesiniz.biliyormusunuz kaybedilen sevgiler yıllarca unutulmuyor.yıllarca insanın içinde demir bir yumruk gibi duruyor.ayrılık nedenlerini hep arayıp dururuz.aslında cevabı hep içimizdedir.özlemlerimizde gizlidir sevgilerimiz değilmi? biliyorsunuz özlemleri şiirlerde ne kadar yazarsak yazalım onu yaşamadan bilemeyiz.'özlem rüzgarı 'her zaman içimizdedir ve hep şiirlerdeki gibi kalacaktır.önemli olan onu iyi hatırlayıp onun hatıralarına saygı göstermektir.şiirlerimizdeki sevgi ve hasreti istemek lazımdır.isteyince yıllar geçsede her şey olur değilmi? SAYGILARIMLA.