Sarp kayalıkları yırtan rüzgârda,
Sürüklenen bir yaprak gördüm.
Rengi solmuş,
Koşuşturmaktan yorulmuş.
Hangi ağaçta beylik sürüyordu kimbilir?
Şimdi mevsimini, yerini, yurdunu unutmuş.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




kaybetmenin acısını yaşadığınız belli oluyor.bu acıyı dizelere harika yansıtmışsınız.geçmişte elimize geçen fırsatı değerlendiremeyip kaybettiğimiz zaman, acısı yıllara yayılıyor.aslında caresizce ağlamak değil umutla beklemek en güzeli.belki 'özlem rüzgarları' kokusuyla beraber getirir değil mi?
Her sonbaharda ne çok yaprak dökülür ve ne çok hayatlar ömür tüketir...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta