Sarp kayalıkları yırtan rüzgârda,
Sürüklenen bir yaprak gördüm.
Rengi solmuş,
Koşuşturmaktan yorulmuş.
Hangi ağaçta beylik sürüyordu kimbilir?
Şimdi mevsimini, yerini, yurdunu unutmuş.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




kaybetmenin acısını yaşadığınız belli oluyor.bu acıyı dizelere harika yansıtmışsınız.geçmişte elimize geçen fırsatı değerlendiremeyip kaybettiğimiz zaman, acısı yıllara yayılıyor.aslında caresizce ağlamak değil umutla beklemek en güzeli.belki 'özlem rüzgarları' kokusuyla beraber getirir değil mi?
Her sonbaharda ne çok yaprak dökülür ve ne çok hayatlar ömür tüketir...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta