Dağlardan esen rüzgârla savruldu yaprak,
Yeşerdiği boy verdiği sancıları ardınca bırakıp
Bilmediği topraklara ziyaret değildi bu
Kayboluşun hazin başlangıcıydı.
Kondurdu rüzgâr bir nemli toprağa onu.
Titredi biraz tekrar gidecekmiş gibi
Buraya kadar dedi rüzgâr âdeta.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta