Ne olduğunu,nerede olduğunu bilmiyorum. Merak etmek için zorlasam da kendimi başaramıyorum. Sokakları bitiyor şehrin. bütün sokaklar yap boz,içinden geçiyorum hiç biri tamamlanmıyor. Her mekan biraz daha sessizleşiyor ben bir parçası olduğumda. Ne aradığımı bilsem birilerine sorardım,bilmiyorum. Gülümsemesi çalınmış bir şehirde yaşamak bir parçası olmak istemezdim,öğreniyor insan. Kestirme yollar bilmeli insan hayatla ölümün arasında.
yüzümü
közden bir yastığa gömdüm
uyudum
uyudum
ve
uyandım yalnızlıkta
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




'' közden yastık yanağın sadece bir tarafını yakar...
en kestirmesi...yüzleşmektir kendinle...saygılar...bahtiyar arslan...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta