Yansır Şiiri - Onur Saydam

nefsi latife olan,gönlü göçken var olan,
tek bir maruziyet ile yankımın sultanı
ol dedikçe yansıtan berraklıgınla neredesin?
nur dolu alem de ,seni bekliyor bu karanlıkta

emanet edilen,alınır .halife kılınan kul olur bu alemde
bitti dediğinde tekrar görünün süretiyle
bu yedi kubbede şuur ile kaplı ,kibirle düşersin gaflete
ama yine bilirsin vicdanın ile aykırı zalimliğini

doksan dokuz sıfatla temsil edilen zat-ı muhterem yankım
büyüdükçe ,küçülen idrakı ile görür mü ardını perdenin?
bitti dedikçe hakikat gelir.nefsi ile taruman olan aşk!
sessiz fısıltılarla hep mı arada kalır ...

İçimde var olan o şuur,çilaladıkca kalbimi hissedem
Yaşantımda ,idrak edemediğim kusurlarımla bırakırım
Duam ile başbaşa ,nefsim ile yan yana ,eksik şuurumla
Hep mi görürüm ?devam mı etmeliyim, onun uğruna

Var eden Yâr ile,sebebiyle devam ederim dışım ve içimle
Bu cihan toz zerresiyle uçarım ,huzur çiçekleriyle
Eski melodiler ,götürdükçe beni!kemale …
Yankım yansıtır,emaneti kusurlarıyla ,içimdeki pişmanlıkla