Batık gemi Şiiri - Onur Saydam

tırmandıkca o yokuşları cevapları işitirdim
sessiz fısıltılarım ,gördüklerim karşısında ağlardı.
vurulup dirilirken bile kederler ile yanılırdım
ama hiçbiri hakikat değildi.
insanlar yasadıkca kendilerine riyakarlastı
iyi olanı yanlıs olana tercih ettilçe battı.

batık geminin içinde ki son kaptanla beraber
mürettabı ilerledikce o tuzlu akıntılarda
hep geçmişe mazi olsa bile.
bitmiş masalları yad ettikçe,
yoz cevaplar arasında hatalara düştüm.
bilemezdim .bilmezdim.düşünmezdim.
sadece masallar uydururdum.
artık masalların yetmediği bu çağda
neye inanmalı ki alem yaşasın?