Çok güzel bir söz vardır bizde der ki, "İğneyi kendine batır sonra çuvaldızı başkasına batırırsın."
Hayatımız hep başkalarının hatalarını araştırmak ve bu hatalar üzerinden o hataları yapanları eleştirmekle geçiyor.
Halbuki dönüp aynada kendi suretimize baksak ve az bir şey tarafsız olabilsek göreceğiz ki hiç kimseye tek bir kelime söyleyebilecek durumda değiliz.
Bu niçin böyledir? Pek çok cevabı olabilir bu sorunun. Herkes kendine göre bir şeyler söyleyebilir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta