Yanmaktan Gelirim Şiiri - Sezai Efiloğlu 2

Üfle üstümdeki beyâz külleri,
Bir sevdâ'nın yangınından gelirim.
Anladın mı beni insân dölleri,
Bile bile ben yanmaktan gelirim.

Bana seni sevdir, seveni sev de!
Gecelerden kaçtım yatamam evde
Aklım fikrim verdiğin o ödevde
Yâ Rabbî seni anmaktan gelirim.

Gecelerden geçtim gün'e alıştım,
Aklım gelecekte dün'e karıştım
Savaştıkça nefsim ile barıştım,
Tövbe ile yıkanmaktan gelirim.

Allâhım dermân ver dermânsız derde,
Görsem gözlerime inmeden perde.
Tutuver elimden düştüğüm yerde,
Aşkına yürek banmaktan gelirim

Efiloğlu açık mâvi'dir umut,
Üstünde gezinir bembeyâz bulut.
Sende benim gibi dünleri unut,
Hayatı pembe sanmaktan gelirim.