Yaralı bir yürekti avuçlarımda,
Bavulumda bir dünya yükü yanlızlık!
Geceleri bir başıma yıldızları beklerdim.
Seher vakti güneşi karşılardım çoğu zaman!
Hoş! "Günaydın" demeyi de bilmezdim.
Nedendir bilmem, ben ve etrafımdaki her şey ters giderdi!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta