Yanlış Yazılmış Kader Şiiri - Mustafa Alp

yanlış yazılmış kaderimin yaşayanıydım ben,
sanki bir katibin dalgın kaleminden düşmüş
yarım bir cümle gibi.

satırların arasına sıkışmış bir ömür.
ne başı tam okunur
ne sonu.

herkesin kaderi düzgün bir kitap gibiydi,
sayfaları çevrildikçe anlam bulan.
benimkisi ise
rüzgarda savrulan müsveddeler.

bir yerde sevda yazıyordu
ama mürekkebi dağılmıştı.
bir yerde umut geçiyordu
ama kelimenin yarısı silinmişti.

ve sen.

sen o kitabın
en çok okunan yanlışıydın.

her hatam sendin
ama hiçbiri sana yazılmamıştı.
ben suçumu sana yüklemek istesem de
kader susmayı seçmişti.

belki de haklıydı.

çünkü insan bazen
en büyük yanlışı kendine yazar
ve başkasının adını koyar üstüne.

oysa sen
benim yanlışım değil
benim bahanemdin.

bir gün anladım ki
kader dediğimiz şey
gökyüzünde yazılan bir yazı değilmiş.

insanın kendi içindeki karanlık
kalemi eline aldığında
başlıyormuş hikaye.

ben kalemi titreyen biriydim.
her cümlede biraz korku
her kelimede biraz pişmanlık.

bu yüzden hayatım
temize çekilmiş bir metin değil
düzeltmelerle dolu bir defter oldu.

ama yine de tuhaf bir şey var.
bunca yanlışın içinde
en doğru his
hep sendin.

ve bu yüzden
ne seni silebildim
ne de kendimi temize çekebildim.

şimdi dönüp bakınca
anlıyorum yavaş yavaş.

kader yanlış yazılmamıştı belki.
sadece
ben onu yanlış okumuştum.

çünkü insan
bazen birini kaybedince değil,
onu anlamayı çok geç öğrendiğinde
yenilmiş sayılır.

ve ben.
yanlış yazılmış kaderimin değil,
geç okunmuş gerçeğimin yaşayanıydım.