Bir yanımız “koy ver gitsin” diyordu, yaşa doya doya,
Bir yanımız tutsak ediyordu kendine, çarpa çarpa.
İki yanımızı da biliyordum, seviyordum iki yanımızı da.
Ama en çok, bu yandaydı yaramaz sözlerimiz,
En çok bu yanla sevişiyordu çünkü gözlerimiz.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
