Bir demir kapı çarpar, tayganın nefesi ensende.
Güneş, paslı bir madalyon göğün griliğinde.
Burada zaman, damlayan bir musluk kadar yorgun,
Ve adın, duvara kazıdığın bir çentik kadar yoksun.
Önce anılarını alırlar, sıcak bir çay gibi elinden,
Sonra kahkahan donar, buz tutmuş bir pencerenin câmı gibi derinden.
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta