"Yankı"
Kendini tanımayan bir yolcuydum içimde,
rüzgârın yönüne göre yamulan bir dal,
başkalarının gölgelerine sığmaya çalışırken
kendi gölgemi küçülttüğümü bilmeden.
Uzak bir ses — belki çocukluğum, belki yarınım —
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta