Ne vakit kalem tutsa ellerim
Sensizliği yazıyorum kağıtlara
Üşüyor pare pare zaman
Parmak uçlarımdaki can kırıkları
Damlıyor hiçliğimdeki ufuklara
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta