Umut doluydu bir zamanlar içim,
kendi neslimden olanı
kendim gibi dönüştürebilirim sanmıştım.
Bencilceydi belki bu fikir,
ama bağlayan tek sahici hedefti beni hayata.
Şimdi bakıyorum ardıma:
çabaladığım her gün,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta