Bir sınıf içinde bomboş hayallerdeyim
Neyim kimim bilemiyorum
İçimdeki yangın büyük söndüremiyorum
Yanıyor içim alev alev kor gibi
Bu yangın ne zaman sönecek bilemiyorum
Bu hayat içinde sefil viraneyim
Başka ne rüzgarlar saz çalacak bu sınıfta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta