Yanıyor dünya)2) Şiiri - Kemal Tekir

Kimi tapar olmuş,paraya pula,
Kimi de koltuğa, mevki, makama.
Kalmamış kiminde, hiç ahde vefa,
Cehenneme döndü, yanıyor dünya.

Kimi koşar durur ,nefsin peşinde,
Kimi de her haltı, yer bile bile.
Kimide kapılmış gurur kibire,
Cehenneme döndü ,yanıyor dünya.

Kimi saraylarda yaşar şaşayla,
Otururlar mükellef sofralarda.
Kimi muhtaç bir lokmaya,
hırkaya,
Cehenneme döndü ,yanıyor dünya.

Yangın var çarşı ,pazarda mutfakta,
Et yerine ,dert pişiyor tavada.
Halkın ensesinde, pişiyor boza.
Cehenneme döndü ,yanıyor dünya.

Adalet yok ,gelir dağılımında,
Canı çıkar ,altta kalanlarında.
Etik değer, ahlak,vicdan firarda,
Cehenneme döndü ,yanıyor dünya.

Kokuşmuş ,çürümüş yozlaşmış düzen
Yoksun kalmış,hak hukuk adaletten.
İllallah dedi insanlık kara düzenden,
Ceheneme döndü yanıyor dünya.

Kemal Tekir
Halkın sesi.