kimsesizliğe açık bir ömrümün kapıları
sararmış düşlerimizin uğuldar kızıllığı
yalan herşey gibi o kendimizden kaçışımız
mağrur sayfalarında çağıldayışımızın
sen gibi ben olmaktan çıkmış benliğim
savruk anımsayışların soğukluğuna
parıldayan ateşinde tutkularımızın
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta