Yıllardır, emeğim, alın terim,
Sevgiyle, bilgilerimle sizleri beslerim.
Her gün, “günaydın” derken hepinize,
Yeni umutlarla seslenirim.
Üstüme doğan güneşsiniz.
Binlerce ışık saçan neşesiniz.
Saçlarıma karlar yağsa bile,
Hiç istemem ki eksilesiniz.
Baktım, Hasan’ın kolu incinmiş,
Ayşe’min yüzünden yaşlar inmiş.
Evlatlarımsınız hepiniz benim.
İçimde yanan aleviniz ateşten imiş.
Yastığıma baş koyduğumda;
Her nefes verip aldığımda,
Yanımdadır minicik kalplerimiz.
Günümü geceye bağladığımda
Bahçemde ekilen çiçek renk renk,
Hepsi sevgiyle bezenecek.
Elif’im, Ayşe’m, Mehmet’im derken,
Sizlerle güzelleşip genişleyecek.
Yağmur yağıp saçaklardan akıyor,
İçimde ne fırtınalar kopuyor!
Üşüyen her bir evladımı düşünüp,
Yüreğim cayır cayır yanıyor.
Mehmet bugün okula gelmemiş,
Sebebi ayakkabısı delikmiş.
Ya Elife’ ne demeli bilmem ki,
Ateşler içinde hasta imiş.
Hepinize el, kol olmak istiyorum,
Candan sevgilerle sesleniyorum.
Aynı anda hem ana hem öğretmenim
Güler yüzünüz hiç eksilmesin diliyorum.
Kayıt Tarihi : 29.5.2009 14:19:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!