Dolunayın,
Gümüş tozuna, umutları bulayarak
Sağanak halinde
Yeryüzüne boşalttığı gecelerde,
Mutluluk denizinde ki
Denizkızının çağrısına hep uyardı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta