Yanılmadım Şiiri - Toygar Uludüz

istesem seni tekrar tanrıdan,
verir bilirim.
ama bu başka bir şey değil sanrıdan,
gerçek olsan,
istemek gerekmezdi seni,
tanrıdan,
bilirim.

çünkü bilirim, ben kaba saba çekilmez,
lakin yürüdüğüm yollar da pek bilinmez.
bilirim,
bu bir tablo,
yüzüme baktığın.
yüreğime baksan,
çizikten,
pastan.
geçilmez.

doğuştan beri yanlış yerdeyim.
bilirim bu hissi ve aitsizliği .
öylesine muhabbetlere hapis ,
sahi,
resimlerini silmemiş miyim?

vurulur rakibe vurulur düşmana.
ezilir dost ezilirmiş yarin.
sahi bilir miydin sen kendini,
bir et ve kemik miydin?
bilirim.
bencesi değildin,

sana kim dedi ki kaldır beni..?
ağrısın kolların.
dönüp tükür ağrıdı diye yüzüme,
bende yüz mü var tüküresin,
isterim, sanki acısı bi şaklabanın.
yattığım yastığa kokuların sinsin.

ölür insan bir anda.
ve bir anda unutulur artık,
mezar taşlarında yazar isim,
mezar taşından öpülür artık.
sula toprağı ve yeşersin kalbin,
tekrar açarsa da,
açmazsa da özeldir bu güzellik.

başkası tatsın başkası dokunsun.
sen de bir başkası mısın.
bugün benim için bir türkü okunsun.
bilirim,
ben de bir başkasıyım artık.

safi gayret ve çaba yetmezmiz.
sevgi dediğin malzeme gerekmezmiş,
ayakta tut kinini ve seç yanlışı.
bilirim,
yanlışlar da tatlıdır son sefer değilse.