Ruhu çocuk kalmış,
Görüntüsü yirmili.
Aslen otuzuna merdiven dayamış biri...
Vaktiyle hayal etmiş bir evim olsun.
Sonra param,
Yok arabam...
Zengin olmak mutlu olmak sanırmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sade,sapsade bir anlatı, ve karmakarişık bir yanılgı,şah açmazın çaresizliğinde ki öğreti......sağolun..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta