Doğunca insanoğlu yersiz bir yakınma tutturur,
Belki de neden geldiğini hayata unutturur.
Zaman geçer nedensizce, izler silinir bir bir,
Kendi içinde kaybolur, bir ömrü tüketir.
Çıplak doğar insan yavrusu, yoksundur,
Ne bir adı vardır ne de bir yolu.
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta