geçtik dersin sonbaharı
şimdi unutuşun sonsuz karanlığında şehir
suskun bir notanın sesi rüzgar
uzun kışların ve gecelerin kör bekçisi
şimdi avuçlarını göster kanattığın
parmak uçlarının telaşını kör topal
yanık izlerini taş hücrelerin
içinin upuzun boşluğuna sığmayan yüreğini paramparça
kül dolu çukurlarını karanfil ve tarçın
sonra açarız deniz kokan gecenin ağzını
sokak lambalarını adımlarız Galata'nın
bak bu köşeden dönmüştük dersin sessizliğime
yalnızlığın iç çekişinden ağır ağır
belki kol kola geçeriz İstanbul'u
sen
ben
yelkovan kuşları
ondörtnisanikibinonaltı&istanbul
Nazan YinançKayıt Tarihi : 14.4.2016 22:41:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
zamanı ışıkla geçen atlılara
Karanlığa
Ayaza
Ve hazana...
Kim dayanır yokluğa ve kışa,
Kim unutmaz dünü
Işıklı günleri...
Mevsim ve yaşam
Şiire yansıyan kavgası, insanın..
Tebrikler Nazan Hanım...
Dokunursun taşların ruhuna işlenmiş nasır izine
Başındasın daha sonlanmamış olan bir yolculuğun
Al, beni de al yanına...
Çok teşekkür ederim şiirin hissettirdiklerine.
Sevgilerimle değerli şairim.
güzel bir şiir okudum.
TÜM YORUMLAR (26)