Yanık Gözlerin... Şiiri - Hasan Belek 2

Yanık Gözlerin...

Aşkın mahkemesi kuruldu bende,
Davacı hayaller, sanık gözlerin.
Müebbet bir sızı sızlar bu tende,
Hükmü kalem kırmış, yanık gözlerin.

​Hasret kapısını vurdukça vurdu,
Zaman saçlarıma karlar savurdu.
Gönlüm kendiyle ne pusu kurdu,
Vuslatı uykuda sanık gözlerin.

​Bir lütuf beklerken zalim felekten,
Bin sitem süzüldü ince elekten.
Vazgeçmek geçmezken inan yürekten,
Gitmeye çoktan uyanık gözlerin.

​Hicranın elinde oyuncak oldum,
Bir güldüm, bin kere sararıp soldum.
Ben her gün kendimi sende aradım,
Beni yabancıda tanık gözlerin.

​Kelamın tadı yok, sükûtum derin,
İçimde yangını soğumaz yerin.
En kuytu köşesi kalbimdir şerin,
Bakışı zehire banık gözlerin.

​Ne bahar bıraktın, ne de bir umut,
Şu garip gönlümü artık serbest tut.
Ya beni tamamla, ya tamamen unut,
Maziye simsiyah konuk gözlerin.

​Hasan bir dert oldu bu sevda bana,
Yine de helaldir her damla sana.
Bir ömür adadım o hatırana,
Ruhuma ebedi yanık gözlerin...

Hasan Belek
5 Şubat 2026-Akçay