İnsan yanıbaşında ki güzellikleri bazen körlügünden, bazen aceleciliğinden, arada da inatçılığından olsa gerek ki, yinede yazmadan edemeyeceğim daha çok mahalle baskısı yüzünden sanırım farkedemez,
...ve kendi bencilliğinden hep kayben olmuşken bunu ancak yaşamla, kurduğu hayellerini ayırt edince anlayacaktır... çok üzgünüm.
hep açık denizlerde yelken gezdirir, rüzğar oldu olacak umuduyla ne yazık ki.
Kimi bulur belki, zaman ondan yanayken, gelgelelim arada kalırsan vay haline,
uzun bir çile yolu olur hcıbektaş tan öteye giden, yürürsün yüz sürecek bir şevkatli gönül ararsın, bulamazsan eğer o okyanusda son bulur senin macaran kesilir umut, en kötüsüne hazırlarsın gönlünü.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta