Yangın yarası…
içimde hâlâ sızlıyor senin adın değdiği her yerde.
Alev çoktan söndü belki, ama izi duruyor,
derin, koyu, unutulmaz bir çizik gibi kalbimin tam ortasında.
Rüzgâr esti yüzüme,
ateşin küllerini savurdu sanki.
Her esişinde bir anı uçtu gitti,
ama en ağır olanı kaldı içimde:
senin yokluğunun bıraktığı yanık.
Deniz kıyıya vurdu, su değdi ellerime,
ama içimdeki sıcaklığı alamadı.
Bazı yaralar suyla değil,
özlemle kabuk bağlar.
Bir damla düştü gözümden,
dumanla karıştı,
geceye karıştı,
ama içimdeki yangını söndürmedi.
Çünkü bazı gözyaşları
ateşi değil,
ateşin hatırasını taşır.
Rüyama girdin dün gece…
yanık yerime dokundun,
acıtmadı,ama uyandığımda anladım:
Bazı yaralar rüyada iyileşir,
gerçekte ise sadece taşınır.
HİKMET GÜNER
28/02/2024
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 22:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!