Artık kimse tanımaz seni bu şehirde
yabancı bir akşam yalazını örtünüp
yürüyorsun yitik zaman labirentinde
hiç yaşamamış birinin çoğalan gözleri
çocukluğun eski bir filmin karesinde
parçalanıyor cumbaların seyir defteri
sorgusuz-yargısız unutulmanın kıyısında
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta