Soyunduğum kirli bir yazdı
bir yanım çocukların acemi uçurtması
öbür yanım hüzün biriktirme telaşında
geçiyorum doğanın doğurganlığından
utanarak kısır kalmış yanlarımızdan
temmuza bağışlarken Muğla’yı
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta