Bu sönmeyen yangına bu gönül nasıl dayandı
Gökyüzüne vurdu kalbimde ataş yandı su yandı
Bir kabus gibi harap oldu her gece uykularım
Her derde baş kaldıran uykularımda yandı
Bedenime döndü alev sonra bütün ruhumda yandı
Gidişinle feryat figan söndü her bir umut
Beklerken seni hayal kurduğum umutlarımda yandı
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta