Bu sönmeyen yangına bu gönül nasıl dayandı
Gökyüzüne vurdu kalbimde ataş yandı su yandı
Bir kabus gibi harap oldu her gece uykularım
Her derde baş kaldıran uykularımda yandı
Bedenime döndü alev sonra bütün ruhumda yandı
Gidişinle feryat figan söndü her bir umut
Beklerken seni hayal kurduğum umutlarımda yandı
Böylesi bir yangına rastlamadı tarih bile
Her gece gökyüzüne yükselen figanımda yandı
Sonra siyah gözlerinde kaybolduğum adımda yandı
Küsme ne olur dualarımda yalvardığım kıblegâhımda yandı
Ey gökyüzü yağ üzerime çisil çisil sen bari küsme
Bak tükeniyor umutlar, içerimdeki günahımda yandı
Malubum sana yenilgiler üzerime tufan gibi çöktü
Yıkıldı gururum hey'hat
Sol yanım yandı yüreğim yandı
Beklemekten usanan
zaman bile yandı
Çiçekler soldu mevsimler geçti umutlar yandı
siyah gözlerindeki küskünlüklerine aydınlık veren gökyüzü bile yandı
Mustafa Aksu...
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 20:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!