yaman aşkı
-1-
gidengelmez dağı’nda, cinli-çinili göl donunda kınalı gönlüm-mendilim kaldı
akkaya burcu-medetsiz zirvesi ucu-bolkarlı acı-kardelen sessiz şafağa daldı
darboğazlı son firari, beline doladı 68 kuşağı, ulusoy otağı, elma pınarı bağı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YİTİK ZAMAN MANZUM ÖYKÜSÜ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta