Oturmuş yalnızlığıma ağlıyorum
Yıllar alıp götürdü beni benden
Tüm dost bildiklerim de unutmuş
Ne kapımı var çalan ne arayan soran
Nefretle anıyorum geçen yılları
Oysa ben olmamalıydım unutulan
Elimde kalan en son resmi de attım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




siirde inatimsi bir tavir var ! ama bu bir siir ve öyle olmadiginizi düsünüyorum...yani eyvallahiniz olamaz :)kutlarim Sükran hanim...http://www.antoloji.com/yakup_icik
Şükran Hanım melodisi kulağıma çalındı adeta..Kalemi kutlarım
Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta