Usulca sızlarken yaran kabuğu gülsün
Boynuna bir kavis ver semaya doğru
Sen dağların şafakla denize yürüdüğü
İçinden kalbime sıçrayan hırçın bir ayet
Yüzümdeki taşrayı sayıklıyor uykusunda
Sen bu dünyaya ait değilsin dedikleri
Gündelik korkuları astığın verandada
Güneşi sezmiştin iliklerine kadar ama
Kurumadı yine de gözünün pınarları
Sana bir şiir yazıyorum ama içinde yoksun
Kim bilir hangi pencereler arasında
Cereyanda kaldın elbet sende unutursun
Şehirler küçük sevinçlerle kuşatıldı bak
Ağlayacaksak birlikte ağlayalım ahvale
Yalnızsak birlikte düşünelim sonumuzu
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 03:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!