akşam üstleri oturup bir bankta
güvercinleri izlemek ve çocukları
çiçekcilerin önünden geçmek
duymak seni hatırlatan kokuları
şimdi yalnızlığımın elinden tutup
ona anlatıyorum olanları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hayata anlam veren şeyler seninle güzel...
hayata anlam veren şeyler seninle güzel...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta