Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Arıyorum
Gecenin karanlığında kendimi
Bazen bir çocuğun ağlamasında
Bir karıncanın sessiz yürüyüşünde bazen
Yâda
Bir fırtınanın esişinde arıyorum benliğimi
Hala yokum
Yürüyorum bilinmeze
Bineğim toprak
Yoldaşım yalnızlık
Ve rehberim
Kader
İçimde kor bir ateş
Yüreğimi hep dağlıyor
Haykırışlarım arşa dayandı
Ben duyan kimse yok
YÜREĞİNE SAĞLIK ÖMER KARDESIM HARİKA offfffffff offfffffffffff neydı bu böyle bir insan bu kadarmı kendi ile hem kavga eder hem sırdaş olur hem ağlar hem sevınır hem teslimiyet olur .şiir harika ama şiir yaşayan için ne denır bilmem ancak onu şiirdekini yaşayan bilir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta