Yalnızlık Şiiri - Kasım Kobakçı

Issız tepelerde gezerken,
Rüzgarın dilinden eserken,
Geceler çöküyor üstüme,
Yalnızlık, bağrımı ezerken.
*
Karlı dağlar, aşar giderim,
Gölgem kayboluyor derinde,
Hüznümü, yollara sererim.
*
Kerem gibi, yandım çöllerde,
Mecnun'un ahı var, dillerde,
Kimsesiz kalmışım, yuvam yok,
Solmuşum, yabancı ellerde.
*
Ağlayan buluta, baktım dün,
Karanlık çöküyor engine,
Gözyaşı seline, aktım dün.
*
Ateşler düşüyor, bağrıma,
Duyan yok, koşan yok çağrıma,
Yıldızlar şahitlik ediyor,
Tabipten, çare yok ağrıma.
*
Asya'nın bozkırı, kuraktır,
Gözlerim yollarda bekliyor,
Gidecek menzilim, ıraktır.
*
Sulara karışıp, çağlasam,
Kaderin elinden, ağlasam,
Zamanın kollarında yittim,
Yarayı, sinemde dağlasam.
*
Turnalar göçüyor havadan,
Veda vakti geldi yaklaştı,
Ayrıldım, o sıcak yuvadan.