Yalnızlığın Sırrı Şiiri - Dr Yusuf Polat

Yalnızlığın sırrına vardım
Dün gece anne
Sen yoktun merhamet yoktu
Şefkat yoktu sevgi yoktu
Sen yoktun kimsem yoktu
Yol karanlık hava soğuktu

Rüzgâr ayrılığı fısıldıyordu
Sonbahardan kalan yaprağa
Yağmur gözyaşı oluyordu
İlkbahardan habersiz toprağa

Dün gece soğuk şehrin
Sahipsiz sokaklarında
Seni aradım anne
Yorgun kaldırımlarda

Gecenin sessizliğini bozan
Çeşme sesi çığlıklardan
Senin sesini dinledim anne
Senin özlemini tattım anne

Dönüp sırtımı yıldızlara
Dolunayı sen bildim anne
Günün ilk ışıklarında
Sıyrılırken çocukluktan
Sensiz ve de sessiz
Büyümenin sırrına vardım anne