Yalnızlığın Kraliçesi Şiiri - Esra Nizam

"Yalnızlığın Kraliçesi"

...

Herkes gidince susan bi ev gibiyim şimdi.
Duvarlarım hâlâ sevdiklerimin adını fısıldıyor.
Ama artık eşiğimde hiçbirinin ayak sesine yer yok.

.
Benim kalbim büyük geldi hepsine.
Kucaklamaya cesaret edemeyecekleri kadar
sıcak geldi.
Belki de onların kalbi,
bir başkasının acısına yer bırakmayacak kadar
taşla örülüydü.

.

Bırak omzunda ağlamayı,
sevincimi paylaşamaya bile insanım yokmuş meğer.
Ben kendimi kalabalık sandığım yerlerden,
tek tek topladım.
Yaralarımın etrafını kelimelerle sardım.
Kanı durmaz belki ama hikayemi anlatır.

..

Dostluğumu bir sofra gibi serdim sevdiklerime.
Açlıklarını giderecek kadar değil,
ömürlerini doyuracak kadar çoktu.
..

Çocukluğumun halısını serdim ayaklarına.
Dizlerinde kan olsa kendi tenimden parça verirdim.
Dünya hali onları incitmesin diye zırh oldum hepsine,
gücüm yettiğince.
Kendimi koruma ihtiyacı duymadım hiçbirinin yanında.
Ama onlar ilk kurşunu hep bana sıktı.
Gözümün içine baka baka,
bir yabancı gibi,
bir düşman gibi…

...

Beni anlamayanlara suskunluğumu,
beni yaralayanlara affımı bıraktım.
Kalbim hâlâ açık bir kitap gibi duruyor rafta.
Ama kimsenin gözleri okumaya niyetli değil.
Sayfalarını çevirdiklerinde kendi yüzlerini görürler diye
korkuyorlar belki de.
Yine de hiçbirini suçlamıyorum.
O sofranın altına saklanan yokluklara rağmen,
bir gün biri gelir diye
içimde hâlâ bir tabak boş bırakıyorum.

...

Ben kimseyi yoklukla uğurlamadım.
Kimseden kısmadım sevgimi.
Ve belki de bu yüzden,
beni yıkanlar,en çok doyanlardı.

..
Benim de hatalarım olmuştur illa ki.
İnsanız vesselam.
Haşa !
Dosdoğruyum demek ne haddime!
Lakin vicdanım bilir ki ,
yarım elma gönül almadır hepsi.

..

Sevdiklerimin kalbini eğik bırakmam.
Kusur aramak için bakmam ben.
Kusurları da severim.
Sever-dim yani…
Di’li geçmiş zamana feda ettim hepsini.
Daha temkinliyim şimdi.

...

Artık içimde kimsenin bilmediği bir ülke var.
O ülkenin etrafı yalnızlığımla çevrili.
Ve ben yalnızlığımın eşsiz kraliçesiyim.
Üzgünüm…
Bir daha hiçkimse için
kendime bile eğilmeyeceğim!

...

ESRA NİZAM