Bomboş bir odadayım
Büyük, geniş, rahat
Ama sığamıyorum, nefesim kesiliyor, dona kalıyorum...
Yalnızlığı parmak uçlarıma kadar hissediyorum... Hislerimi yitirirken
Ve duvarların üstüme üstüme gelişini seyrediyorum... Biçare, yorgun ve bitkin...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Teşekkürler;)
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Teşekkürler;)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta