Evet.
Konuşuyoruz.
Git gide büyüyor içimizde bir sonsuzluk.
Ölmeyeceğimize daha çok inanmaya başlıyoruz.
Dilimiz acı bir çekirdek ağzımızda.
Her sözcüğümüz birer ok gibi artık.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta