Yalnızım...
Kör kuyunun en dibinde; zamansızlığın köşesinde
Yorgun bir yüreğin atışlarına eşlik ediyor saniyeler
Karanlıklarımı aydınlatmaya utanıyor güneşin ışıkları;
Kimsesiz bir rüzgar gelip oturdu yanıbaşıma,
Ufuklardan getirdiği mutluluğu sunmaya niyetliymiş;
Hıçkırıklar düğümlenirken karanlığın en kuytusunda boğazıma
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta