Yaprağı düşen dal nasıl çıplak kalırsa
Yari giden gönülde yalnızdır
Buzu eriten güneşse eğer
Yarı giden gönül gün,gün erir
Gücüdür kar kış mevsiminin
Yari giden gönül e kar yağar durur
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta