Dur,düşün ve yalnızca sev.
Son kalıntısı,
ete kemiğe bürünmüş gönül sancısının.
Ben insanın nâmerdinden korkardım
Lâkin,
Yapmacık bir zekanın,
Buhran ihtilâli yakındır zannımca.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta