Yalnız Kuş Şiiri - Turgut Bahadır

Yalnızlık sonbaharda,
Bahçemde öten bir kuş.
Ötekiler hep uçmuş,
Şimdi uzak diyarda.

Konar aynı ağaca.
Yüzü güneye dönük,
Bakışları çok sönük,
Hüzün dolu kanımca.

Söyler aynı türküyü.
Dağılsın diye bulut,
Uzaklardan bir umut,
Çeksin diye örtüyü.

Ne gelen var ne giden.
Ağaçta günler eskir,
Özgür ama esirdir,
Bilmez bunu beklenen.

Geçer zaman yâd ile.
Bitmek bilmez anmalar,
Geldiğini sanmalar,
Ve hazin feryâd ile.

Kuş artık çok yoruldu.
Kaldı dalda aç susuz,
Yanıtları olumsuz,
Tüm sorular soruldu.

Naçar yalnız kuş naçar!
Ne düş kaldı ne izan,
Hazan mevsimi hicran,
Onmaz yaralar açar.