Kesik kesik mutluluk, kesik kesik kederdi onun yaşamı,
Ancak bu son keder hâli fazla uzun sürmüştü.
Epey fazla, çok fazla: Yirmi yılı geçkince…
Bu zaman zarfı, küçük mutluluklar haricinde hep kederdi,
Hep acı, hep bilmem ne bela idi.
Bu acıya fâsıla verilecek miydi?
Zira bütün yaşamlar;
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta