İnce ve kırılgan,
Düşlerin güverciniydi.
Heryerde gördü insanı,
Damıtmadı,
Dağıttı üvercinikalarını.
Korkmadı yaşlanmaktan,
Kaynağı vardı,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Kimbilir kaç renge daha konması gerekecek..
Tüm renkleri içinde taşıyan kristali bulana kadar..ama zor..
ışığı takip edecek..
Pişman olmayacaksa yaşlanmaktan sorun yok Neziha.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta